Ik wil dit niet!

22 februari 2021

“Morgen persconferentie…

de voortekenen zijn ongunstig…”Judith van Kampen

 

Ineens toch weer die teleurstelling

Ik voel mijn hart ineenkrimpen

en ik krijg het ineens een beetje benauwd.

Alweer niet. Alweer geen. Hoe lang nog?

Ervaringen met Agora onderwijs

21 januari 2021

Ik schreef er al eerder over: mijn zoon vervolgde zijn onderwijs carrière op het Agora Leiden. Niet gelezen nog? Lees eerst maar eens deze blog. Hoe is het nu met hem? En hoe is het nu met zijn ouders? Kortom: wat zijn onze ervaringen met Agora onderwijs?

 

Hoe heeft je zoon het op Agora?

“En hoe is het nu, met je zoon? Hoe heeft hij het op Agora Leiden?” Die vraag wordt me de laatste tijd regelmatig gesteld. Hoe het is met hem? Kan het én goed én wennen zijn? Alles tegelijkertijd: lekker in zijn vel, vrolijk op school, moe thuis komen, soms echt niet weten hoe aan de slag te gaan, soms lekker in de flow. Gewoon wennen dus, maar vol vertrouwen.

“Hoe is het nu voor jou?, een zoon op Agora?” Die vraag wordt me gek genoeg eigenlijk niet gesteld. Terwijl ik daarover al een boek zou kunnen schrijven. Nou ja, dat is wellicht overdreven. Maar oh, wat is Agora anders en wat vergt het dus ook loslaten.

Soms weet ik het gewoon even niet meer.

21 januari 2021

Soms weet ik het gewoon even niet meer

Wat moeten we nou met die hele lock-down en alles wat daarbij komt kijken? Wat moet ik er nou van vinden: is het goed en nodig? Is het vervelend en verdrietig? En kan dat ook allemaal tegelijkertijd? Een storm van emoties, gecombineerd met toekomstmuziek, plannen en ideeën, blijvend vaag, en dan ook nog ‘kom op Judith’, we gaan ervoor en maken er het beste van.

Ik slaap prima, maar elke dag droom ik verdrietige dromen en ik word sip wakker. Weemoedig en verdrietig. Ik knuffel met man en kinderen, ik doe mijn dagelijkse ding, ik loop hard, ik haak of brei, ik spreek af online of live, ik werk, ik lees, ik mediteer… Ik red me prima, en maak er het beste van, maar… soms weet ik het gewoon even niet meer.

Wat je aandacht geeft, groeit!

29 oktober 2020

“Eens kijken of mama net zo stoer is als jij!” Over mijn corona-test en op je qui-vive zijn: heb ik corona opgelopen? Eens kijken of het ook opgaat als je wacht op de uitslag van een coronatest: wat je aandacht geeft, groeit…

wat je aandacht geeft, groeitIn de trein met snuitschaamte…

Dus ik zit daar in de trein, ik maakte een zogenoemde ‘noodzakelijke reis’. Van mijn training in Delft bij De Eerste Verdieping, naar huis terug. Ik zit in een vrij lege coupé, plek aan het raam, mondkap erbij. Ja en dat voelt benauwd. Maar dan gebeurt het. In de loop van de middag waren er al watten in mijn hoofd gaan zitten, je kent dat misschien wel, dat het is alsof de wereld buiten jou omgaat, dat je er geen deel meer van uitmaakt. En daar in die trein gebeurde het. Ik had het warm in mjin winterjas, benauwd met die mondkap erbij, watten in mijn hoofd en toen…

Wat werkt wel?

11 september 2020

Wat werkt wel?DAAR GAAT HIJ – Na acht jaar lang lessen leren van bevlogen leerkrachten volgens een vast programma en een vaste structuur. Acht jaar lang traditioneel onderwijs. Acht jaar lang leren Hoe Het Hoort. En iedere keer ervaren: eigenlijk wil ik het anders, werkt het anders voor mij. Maar toch: stil zijn, let op, concentreer je en werk nou eens door!

En nu… laat hij het traditionele helemaal los.