Lekker in je vel?!

7 september 2020

Bungeejumpen? Als ik dat nou maar nooit doe, dan kan ik ook niet te pletter slaan!

Zelf een boek schrijven? Tja… ideeën te over, maar om daar nou al mijn tijd in te steken…

Niet lekker in je vel? Een andere baan zoeken, die veel beter bij me past? Nou… ik weet het niet hoor… Ik kan ook heus wel leven met de baan die ik nu heb.

“Als ik er niet aan begin, dan kan het ook niet mislukken.”

 

Misschien herken je deze uitspraak wel, van jezelf of van andere mensen. Soms wordt het niet eens hardop uitgesproken, maar is het meer een stil, onbewust sturend uitgangspunt voor wat je wél zou willen, maar niet doet. Soms helpend, soms juist belemmerend.

Helpend: want bungeejumpen, steile bergen beklimmen, parachute springen… ik waag me er niet aan. Een klein deel in mij is heus nieuwsgierig naar de kick… Noem me een schijterd, maar als ik daar niet aan begin, dan hoef ook niet te pletter te vallen. Daar sta ik achter!

Belemmerend: want sommige dingen WIL je wel eigenlijk. Maar… je doet ze niet, omdat je bang bent dat het mislukt. En dan kan je er beter maar niet aan beginnen, dan bespaar je jezelf een hoop moeite en een enorme teleurstelling.

Bijvoorbeeld: tijdens de eerste van de dertien jaren die ik voor de klas heb gestaan, ontstond er bij mij al een wens om niet als docent, maar als trainer en coach actief te zijn. Ik droomde daarover en ik verzuchtte dan: “Later…” Om mezelf te beschermen en uit angst voor het nieuwe, het onbekende, gaf ik geen gehoor aan mijn droom. Met als gevolg: ik zat doorlopend niet lekker in mijn vel.

Ja, toch heb ik op een gegeven moment besloten: “Later is NU.” Ik ben ervoor gegaan. Eerlijk is eerlijk: makkelijk is mijn weg niet geweest. Mijn weg bestond uit zoeken, nogmaals zoeken, wat werkt niet, wat werkt wel, uitproberen, vallen, opstaan, doorgaan, aanpassen, struikelen, verder gaan, doorzetten.” Toch is die weg alleszins de moeite waard. Het mooie vind ik dat ik nu ervaar dat ik steeds beter weet wat ik écht wil, en dat ik daar voor gá. Voorheen aarzelde ik en voerde nieuwe plannen maar niet uit (of maar half), uit angst om zichtbaar te zijn of om iemand tegen de haren in te strijken. Nu kan ik steeds beter contact maken met mijn (harts)verlangens en ga ik ervoor.

Dat blijft spannend. Want ik voel nog steeds sporen van angst in mijn lijf. Nog steeds, want sinds een paar maanden wordt mijn bedrijf en word ik steeds zichtbaarder en: Ojee, wat als het mislukt? Ojee, wat als het lukt?

Workshop StromenNeem nou de workshop Stromen die gepland staat op zaterdag 26 september: een workshop die ik al jarenlang wil geven, waarin ik alles gestopt heb wat ik leuk vind en waar mijn hart sneller van gaat kloppen: tekenen, schilderen, schrijven, verhalen vertellen, ademhalingsoefeningen, verdiepende gesprekken, verbinden met elkaar, plezier hebben met elkaar… Dat wil ik al jarenlang zó graag! Andere mensen begeleiden in: hoe zit je lekker in je vel? Wat werkt er wel voor jou? Waar word je blij van? Waarvan gaat het stromen? (ook te vinden op de website van Bewust Bollenstreek)

Maar ja: “Wat nou als het mislukt? Als ik er niet aan begin, dan kan het ook niet mislukken!” Maar wat is de prijs die je betaalt, voor dingen die je maar laat zitten en die eigenlijk je hartsverlangen zijn?

Wat is de prijs? Van altijd maar weer je conformeren aan ‘hoe het hoort’, altijd maar weer luisteren naar je eigen angst. Nooit datgene doen waar je hart ECHT van aan gaat. Nooit jezelf gunnen dat je ergens voor gáát. Dan leef je niet je beste leven, maar neem je genoegen met het op-een-na-beste, twee-na-beste leven. Je praat dat goed, je redeneert dat het wel oké is, dat het een veilige en verstandige keuze is. Maar ergens diep van binnen voel je wel dat het misschien niet goed zit, dat er zich rusteloosheid ophoopt, verdriet, ontevredenheid of machteloosheid. Je zit – als je eerlijk bent tegen jezelf – niet lekker in je vel.

Dan wordt het tijd om daar iets aan te veranderen, vind je niet? Je kunt allicht vandaag de eerste stap zetten. Je hoeft niet gelijk een heel stappenplan te hebben. Het hoeft ook niet morgen al helemaal in kannen en kruiken te zijn. Je hoeft niet eens te weten hoe je het in godsnaam allemaal gaat realiseren. Je kunt ook gewoon beginnen met iets kleins. Een mailtje, een belletje, een gesprek met een vriend, een appje, een internet-zoekactie, een wandeling, een vrijblijvende afspraak… Wat is de eerste stap die bij jou past?

 

Wat is jouw eerste, kleinste stap in de richting van jouw verlangen?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*